|
Sjįlfsįlit okkar og hęfileikinn til aš ašlagast og bęta okkur eru mikilvęgir žęttir ef viš viljim nį góšri tilfinningaheilsu og jafnvęgi.
Ašferšinar sem mašurinn notar til aš bregšast viš žvķ žegar sjįlfsįliti hans er ógnaš nefnast varnarašgeršir. Žęr eru tęki til aš ašlaga tilfinningar okkar žar til žęr valda okkur ekki óžęgindum.
Uppgjafir eru brögš sem viš notum į okkur sjįlf žegar viš notum vörnina meira en ašlögunina.
Uppgjafir viršast ķ fyrstu vera aušveldustu ašgerširnar en žęr fęra okkur venjulega ekki neina įnęgju meš ašstöšuna, žęr lękka yfirleitt sjįlfsįlit okkar.
Uppgjöf tilraun til aš stjórna žvķ hvernig ašrir hugsa um okkur.
Aš valda ašstęšum = sjįlfsašlögun
Žegar sjįlfsįliti okkar er ógnaš gerum viš žetta venjulega.
Hugsun = vanžóknun
Tilfinning = togstreita
Ašgerš = vörn
Ef viš viljum valda ašstęšum veršum viš aš horfast ķ augu viš žęr eing os žęr eru, aš ašlaga okkur žeim į raunhęfann hįtt.
Ótti er óvinur sem brżtur persónuleikann nišur
Įhyggjur eru duliš eyšandi afl
Trś getur yfirunniš óttann. Trś į sjįlfum žér. Trś į öšrum. Trś gefur styrk til aš halda įfram.
Trś okkar ķ byrjun vafasams verkefnis skiptir sköpum um śtkomuna.
Žegar viš lęrum aš trśa veršur žaš ómögulega mögulegt.
Ašstęšur skapast af hugsunum miklu fremur en hugsanir af ašstęšum. Jįkvęšar hugsanir mynda andrśmsloft sem leišir til jįkvęšrar śtkomu.
Žś getur hugsaš žig inn og śt śr ašstęšum! Ef žś hugsar neikvętt dreguršu aš žér ašstęšurnar sem slķkar hugsanir leiša af sér. Ef žś hugsar jįkvętt myndaršu oft ašrar ašstęšur.
Hugsanaagi er naušsynlegur ef viš ętlum aš endurmenta huga okkar til jįkvęšara hugarfars.
Geršu žaš sem žś óttast og ótti žinn hverfur.
Dagleg ęfing ķ frišsęlum hugsunum (nį ró). Aš žś ęfir žögn amk einu sinni į dag. Talašu ekki viš neinn. Lestu ekki. Skrifašu ekki. Hugsašu eins lķtiš og žś getur. Hafšu hugann hlutlausann. Hvķldartilfinningin sem kemur viš aš ęfa algjöra žögn er įkaflega mikils virši.
Vandamįl eru bara ašstęšur sem viš höfum ekki žjįlfaš okkur aš valda.
Gott er aš finna annaš fólk sem žér lķkar viš en žaš er naušsynlegt aš lķka vel viš sjįlfann sig.
Žaš er uppörvandi aš finna góšan hreinlyndan mann en žaš er ómissandi aš geta litiš į sjįlfan sig sem hęfan.
Sönn gleši felst ķ aš finna fólk sem er veršugt viršingar, ašdįunar og įstar en lifsnaušsyn aš trśa žvi aš žś veršskuldir žetta sjįlfur.
Žvķ aš žś getur ekki lifaš ķ öšrum. Žś finnur ekki sjįlfan žig ķ öršum. Ašrir geta ekki gefiš žér lķf.
Žś munt žekkja marga um ęvina og missa sjónar af mörgum žeirra, en sjįlfum žér aldrei.
Žś ert eina svariš viš spurningum lķfs žķns. Žś ert eina lausnin į vandamįlum lķfs žķns.
Ef viš viljum lifa góšu lķfi veršum viš aš eiga trś sem er žess virši aš viš lifum samkvęmt henni.
|