|
Mörg eru örin og sárin
Sem margir burðast með
Yfir mörg æviárinn
Er þeim sáð í lífsins beð.
Yfir þér magnast seiður
Og dregur þig niður hægt
Í huga þér ertu reiður
Og sálin í órækt.
Eitt skaltu hafa í huga
Það sem á eftir fer
Að láta ekki þig buga
Og að hlusta á þetta hér.
Oft hef ég staðið þarna
Og starað vonleysið í
En að líta til framtíðarstjarna
Er það eina sem vit er í.
Mannin skapar fortíð
Og gerir að því sem hann er
En maðurinn skapar framtíð
Og stjórnar hvert hún hann ber.
Þetta er sú viska
Sem vinur minn benti á
Gersemi er sú hirsla
Úr þeirri hirslu ég vill sá.
|