|
Þú sagðir mér frá ævi þinni
Hverri von og hverri þrá
Sögu þinni svo líkri minni
En ekki mátti segja frá
Hrafninn hefur vængi svarta
Boðar feigð og dimma nótt
Höfuð barns að móður hjarta
Í öryggi þar sefur hljótt
Á myndinni svo hýr að sjá
Vandlega faldir sálarmorð
Augun reyndu að segja frá
Heyra mátti ósögð orð
Lævís leynist erfðasynd
Er leggur hana um dalinn
Djúpt í hinni gömlu mynd
Brosir þú svo kvalin
Laugar sig úr vígðri lind
Faðirinn og þannig reynir
Að þvo af sér hverja synd
Sem hugur hans geymir
Í gegn um Augu fortíðar
Sé ég þig og fólkið þitt
Í gegn um augu fortíðar
Sé ég þig og græt
|
