|
Til aš foršast mešvirkni eru żmsar leišir.
Byrjašu į aš setja sjįlfri(um) žér įkvešin mörk eša ramma sem žś treystir žér til aš fara eftir.
Byrjašu smįtt, į hlutum sem žś veist aš žś ręšur viš og fęršu svo śt kvķarnar eftir žvķ sem viš į og žś finnur aš žś getur.
Notašu žinn eigin hraša til aš vinna eftir. Finndu hvaš er gott aš geta stašiš į sķnu.
Taktu eitt skref ķ einu, nįšu jafnvęgi žar, taktu svo nęsta skref og nęsta og žannig koll af kolli.
Stundum er aušveldara aš hlaupa, en aš ganga rólega. Meš žvķ aš hlaupa nęrš žś fyrr į įfangastaš, en žś missir af żmsu į leišinni. Žaš aš ganga er tafsamara en žś sérš betur hvaš į vegi žķnum veršur og hvaša tilfinningar žaš vekur innra meš žér.
Aš skoša tilfinningar getur veriš ógnandi en ašeins meš žvķ aš skoša žęr og višurkenna aš žś hafir žęr ertu į réttri leiš. Leiš sem hjįlpar žér śt śr mešvirkninni. Leiš sem gerir žig aš sjįlfstęšum einstaklingi.
|